„Błyskotliwa powieść romantasy z mrożącym krew w żyłach zakończeniem”.
„The New York Times”
***
Rae trafiła do swojego ulubionego świata fantasy – pełnego mieczy, magii, zamków i potworów. Myślała, że zdoła zmienić bieg wydarzeń, wcielając się w rolę złoczyńczyni, ale fabuła z jej udziałem okazała się o wiele groźniejsza od historii, którą znała z książki.
Przyjaciele Rae muszą się ukrywać: Kobra znajduje schronienie w przerażającej posiadłości naznaczonej mrocznymi sekretami, a Emer i Lia podsycają ogień rewolucji. Armie nieumarłych przemierzają królestwo, najeźdźcy obozują u bram miasta, a wszechpotężny cesarz – ulubiony bohater Rae, obecnie największy potwór w całym kraju – chce, by to właśnie ona została jego złą królową.
Brzmi romantycznie? Tak – jeśli czytasz powieść.
W rzeczywistości sprawa jest o wiele bardziej skomplikowana. Jak teraz ma sobie z tym wszystkim poradzić samozwańcza złoczyńczyni? Czas na nikczemne negocjacje i pozorowane zaręczyny w świecie, w którym najniebezpieczniejsze, co można zrobić, to komuś zaufać.
***
Opinie o „Niech żyje zło”
„Zuchwała i niesamowicie satysfakcjonująca. Niech żyje zło jest jak wybraniec, na którego wszyscy czekali. Z jednej strony to błyskotliwa refleksja nad urokami fikcji literackiej i płynącymi z niej zagrożeniami, z drugiej – epicka, romantyczna przygoda. Przygotujcie się na głośne parskanie śmiechem, szlochanie w miejscach publicznych i kibicowanie złoczyńcom – tego wszystkiego doświadczycie, kiedy Brennan z humorem i dziką radością będzie łamać konwencje w tej pysznej, przewrotnej uczcie literackiej”.
Leigh Bardugo
„Ta genialna powieść zręcznie łączy dowcipne przekomarzanki i urzekające frazy z epicko zbudowanym światem. Zgłębia naturę fikcji i kontempluje wolność, która wynika z akceptacji miana czarnego charakteru. Przede wszystkim jednak wprowadza nas w świat Rae, bohaterki, która dzięki swojej inteligencji, lojalności i nieustępliwości potrafi zręcznie unikać kłopotów (co czasem urozmaica muzycznym występem)”.
Holly Black
„Przymus czytania tej powieści jest wprost nie do zniesienia. Nie tylko nie można jej odłożyć, ale ledwo się pamięta, by mrugać podczas lektury. To było tak wciągające, że na koniec pozostało mi jedynie krzyczeć z rozpaczy w poduszkę, gdy nagle wyrzucono mnie z tej historii. Absolutnie magiczna książka”.
Shelley Parker-Chan